
Σημερα που εχει ηλιο
βγηκα μια βολτα οξω
καθησα στο καφενειο
την ανοια μου να διωξω.
Ειχε νευρα ο καφετζης
και ετσι οπως με κοιτουσε
μου θυμησε τον παπατζη
που απτ'αρχιδια με κρατουσε.
Περασε και μια φακλανα
που ειχε μαυρο μουστακακι
και ολοι την φωναζαν μανα
γιατι εβριζε λιγακι
ξαφνου επεσε το ρευμα
γιναν μεσα ολα μαυρα
κι ηταν ολα ενα ψεμα
και η μανα κι η φακλανα
1 σχόλιο:
Με τον ήλιο το ξεκίνησε στη φακλάνα και στο σκοτάδι το πήγες...
Την ζήσαμε μια φορά την περιπέτεια!
Καλησπέρες :)
Δημοσίευση σχολίου